Ταιριάζω, το καταραμένο ρήμα

Ταιριάζω,

το καταραμένο ρήμα

Από μικροί βομβαρδιζόμαστε με συμβουλές να «μοιάσουμε», να βρούμε σύντροφο που να «ταιριάζει», ή να μη «μοιάσουμε» στον τάδε ή αυτό δεν μας «πάει» ή το άλλο είναι «φτυστό». Παλιά το παιδί το φτύνανε οι νονοί στη βάπτιση (και μάλιστα οι αθεόφοβοι στο στόμα) για να τους «μοιάσει». Σήμερα το 80% των συζητήσεων γύρω από ένα νεογέννητο ή νήπιο, είναι αν το παιδί «μοιάζει» στον ένα ή στον άλλο γονέα ή συγγενή. Όταν μάλιστα συμβεί το απρόοπτο, το παιδί να μη μοιάζει κανενός,(ακόμα ούτε και του κουμπάρου!), οι συγγενείς δεν σταματάνε με τίποτα τις συγκρίσεις. Βρίσκουν ότι το κούτελο είναι φτυστό του πατέρα του, το πηγούνι είναι ίδιο της μάνας του, το αυτί απαράλλαχτο του παππού του και πάει λέγοντας.

Στην περίεργη μύτη του παιδιού λιγάκι τα βρίσκουν σκούρα γιατί δεν βρίσκουν κάποιον από τους παρισταμένους που να’ χει ίδια μύτη.

Προσωρινά όμως.

Δεν πτοούνται από την απρόσμενη δυσκολία, γι’ αυτό ανασκουμπώνονται και επιστρατεύουν γενεές δεκατέσσερες από το γενεαλογικό δέντρο και των δύο σογιών και επιτέλους βρίσκουν την τρίτη ξαδέρφη που έχει ίδια μύτη.

Οι συγκρισιομανείς τότε μόνο ησυχάζουν όταν ομοιάσουν και την παραμικρή λεπτομέρεια όχι μόνο της εξωτερικής εμφάνισης αλλά και της συμπεριφοράς του νιόφερτου στον κόσμο πλάσματος.

Το ωραίο είναι ότι καμιά φορά ψιλοτσακώνονται μεταξύ τους όταν ο ένας υποστηρίζει ότι το μάγουλο μοιάζει με του τάδε και ο άλλος λέει με του δείνα.

Σε όλη αυτή την συγκρισιολογία αν βρεθεί κανένας με μια στάλα μυαλό και δυσανασχετήσει, τότε του επιτίθεται ο «μορφωμένος» συγκρισιολόγος και του θεμελιώνει θεωρητικά την όλη συζήτηση επιστρατεύοντας κληρονομικότητες, γονίδια, Δαρβίνους, DNA και ό,τι άλλο έχει ο επιστημονικός μπαξές. Είναι τόσο ανόητοι οι αθεόφοβοι, που δεν καταλαβαίνουν ότι ακόμα και «φτυστό» να είναι το παιδί, κατά τμήματα, ως σύνολο είναι πάντα διαφορετικό και από τους δύο γονείς.

Το άλλο μας "μισό"

Το καταραμένο ρήμα "ταιριάζω" το έχει βοηθήσει και η δημοφιλής έκφραση «το άλλο μου μισό». Ανατραφήκαμε όλοι με την αγωνία εύρεσης του «άλλου μας μισού».

Η Αυτογνωσία δεν αναγνωρίζει μισούς ανθρώπους.

Αναγνωρίζει μόνο ολόκληρους και διαφορετικούς.

Ούτε υπάρχει άνδρας που να του λείπει ένα πλευρό (γι’ αυτό είναι μισός) και να το ‘χει η γυναίκα.

"Εις σάρκαν μίαν".

Την έννοια του "ταιριάγματος" την βοήθησε και εκείνο το «εις σάρκαν μίαν» στις γαμήλιες τελετές.

Η Αυτογνωσία λέει ότι οι σάρκες είναι δύο και γίνονται μία, μόνο κατά την διάρκεια του σεξ.

Η Αυτογνωσία θα ήταν πανευτυχής αν στην τελετή του γάμου η ευχή ήταν «εις πνεύμα ένα» με την βοήθεια της ενσυναίσθησης.

Τα άλλα έρχονται μόνα τους, αυτόματα και μάλιστα πιο καλά.

image 20150212 13186 1nadvsfΚαι επιτέλους εκείνο το χοντρουλό παιδάκι με τα φτερά και το τόξο πρέπει να σημαδέψει και στο μυαλό.

Σε τέτοιο περιβάλλον ανατραφήκαμε όλοι μας, συνεπώς καλά να πάθουμε όταν διαπιστώνουμε μετά δεκαετή αρμονική συμβίωση με τον «ταιριαστό» σύντροφό μας ότι υπάρχουν και διαφορές, για την αντιμετώπιση των οποίων είμαστε εντελώς απροετοίμαστοι από το συγκρισιόπληκτο περιβάλλον μας αλλά και από την εκπαίδευση και την κοινωνία ολόκληρη.

Ταιριάζουμε τα χρώματα.

Ταιριάζουμε τα σχήματα.

Δεν ταιριάζουμε τους ανθρώπους, τουλάχιστον με την έννοια της ταύτισης ή της "αδελφής ψυχής".

Η αυτογνωσία λέει ότι οι άνθρωποι δεν είναι παζλ για να κουμπώσουν τέλεια, χωρίς κανένα κενό ή χωρίς κανένα σημείο σύγκρουσης.

27750342 10211262592856177 7129619116752241684 n

 

BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS
X

Right Click

No right click